Kale Boomstam

Wat is er nou te zien aan een kale boomstam?

Inleiding

“Waar de Natuur verschijnt, dat daar de Natuur verdwijnt”. Is in Natuur-liefhebbende kringen wel eens te horen. De Homo-Sapiëns gedraagt zich nu als plaag voor de hele Aarde. Maar ja, de hele natuur is ook eten-en-gegeten-worden, de groten eten de kleintjes op, terwijl alles wat leeft niet dood wil. Kortom: oorlog. Natuur is oorlog. Natuur is mooi (vanuit sommige- maar ook te weinige mensen gezien), maar Wreed. De mens: “onkruid en ongedierte”, en alles wat pootjes heeft wordt doodgeslagen en/of opgegeten in die andere landen (bush-meat). De Vereniging Natuur-Monumenten in Nederland zegt in haar laatste ledenbericht: “Er is in Nederland nog maar 15% over van de oorspronkelijke Natuur”.

  • (n.a.v. een uitspraak en mening van de Natuur en Vogelwacht; doch toch hier even in metaforisch verband geplaatst in de volgende tekst hieronder)

Zou er een metaforisch verband bestaan tussen een kale boomstam en de zuilen voor de Griekse Tempels of voor andere gebouwen???

Bij of voor de ingang van nostalgisch maatschappelijk belangrijke architectuur, een Historische Griekse Tempel of bijvoorbeeld het Dordtse Stadhuis, daar vinden we de Griekse zuilen terug.

De Griekse zuilen roepen een gevoel van Statigheid op of een Statig Trotsheid-gevoel, een gevoel van Saamhorigheid, iets Gemeenschappelijks. Het gevoel van Statigheid, dat je “iemand bent”, die “er toe doet”.

Het BBF legt een metaforisch verband tussen een Griekse Zuil en een z.g. “Kale Boomstam”, met de bladerkroon er boven. Bomen langs de (menselijke) wegen. Voor de bomen langs de Dordtse dijken en wegen zijn ooit meer praktische functies bedacht. Zoals oriëntatie in de ruimte voor de mensen die er wonen, of dat de wortels de dijk versterken; hoewel later dit juist als dijkverzwakking werd gezien, want als een boom met een storm omwaaide, dan werd juist een stuk dijk door de wortels “meegenomen”.

Kortom, bomen zijn indrukwekkend in meerdere belevingen (dus zonder die Klimop).

Denk bijvoorbeeld ook aan een oprijlaan naar een villa toe: Statigheid. Je raakt “onder de indruk”. De “kale boomstam met een jasje; – de Klimkop – “, past hier niet. Het verrommelt de oprijlaan.

Een voorbeeld is te vinden in de Buitenplaets Dordtwijck (het bos van Repelaer); denk aan het Theater-optreden van ZielsLocker een paar jaar geleden in deze oprijlaan, waarin het Statige leven van de Jonkheer nog eens werd nagespeeld.

Maar in de natuurlijke staat zijn boomstammen (zonder klimop) nóóit kaal, en is er ongelofelijk veel schoonheid aan te beleven, van (korst) Mossen tot de kleurrijke wisselschors van de Plataan-bomen. Zie bijvoorbeeld bij het Centraal Station, de Dubbelsteynlaan in Dubbeldam, of de Tuin van het Dordrechts Museum. En denk ook de unieke weggetjes, zoals van Achterweg en de Dordtwijcklaan.

DORDRECHTS MUSEUM

In ’t Dordrechts Museum hangen veel schilderijen van Landschappen …… MET BOMEN. En je ziet direct, dat er geen Klimop in die bomen zit. En wat je ziet, is het LIJNENSPEL van de Bomen, met hun “Kale Stammen”; weliswaar weergegeven met de z.g. “Gulden Snede” door de schilder, in de 18e eeuw. Want die Gulden-Snede vindt ons brein lekker. Je kunt hier in ’t museum GENIETEN van het LIJNEN-SPEL van de Kale-Boomstammen in hun Landschap.

En dat is ook de werkelijkheid van anno NU buiten, niet anders. Bijvoorbeeld langs ’t Fietspad naast de Burg. Jaslaan, staat een rij Eikenbomen te schitteren van Schoonheid in hun winterse stammen- en takken-lijnenspel bij het tegenlicht van de OchtendZon. De stammen zijn door het BBF ontdaan van hun Klimop-rommelig “jasje”, waardoor dit schitterend lijnenspel is te bewonderen.

© Kees in ’t Veld . Wijz.A.18/4-2017                                o O o

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *